تنبیه

تنبیه یعنی آگاه کردن فرد یا افرادی که ما با آنها ارتباط دارد.

1- برای آگاه کردن فرزندتان صدها راه وجود دارد که تهدید و کتک زدن جزاءآخرین و بدترین راههاست.

2- قبلا به بچه تبیین کنیدچه چیزهایی برایتان خیلی مهم است( البته سعی کنید از دیدگاه فرزندتان منطقی باشد.

3- اگر بچه ها را با قوانین منطقی و شخصیت شان آشنا کنید، کمتر به تنبیه نیاز دارند.

4- تنبیه صیحیح و مثبت را، تأخیر نیندازید.

5- اگر تنبیه فرزند فرزند معتی اش به درد آوردن باشد کم کم اثرش از بین می رود و او دیگر احساس درد نمی کند.

6- بجای به درد آوردن کودک به عنوان تنبیه، بهتر است رابطه مهر آمیز را موقتا قطع کنید، با این کار به وی، نشان می دهید که او را در خور احترام نمی دانید.

7- با تشویق فرزندتان بعد از انجام کارهای مثبت، میل به انجام کارهای خوب در او بیشتر می شود در نتیجه کمتر نیاز به تنبیه است.

8- قبل از تنبیه در جستجوی علت رفتار نادرست فرزندتان باشید.

9- تنبیهی کنید که برای فرزندتان قابل پیش بینی باشد.

10- تنبیه شدید ریشه عمل را نمی خشکاند بلکه موقت جلوی آن را می گیرد.

11- برای تنبیه کردن عجله نکنید، چون در صورت اشتباه شما در دید فرزندتان ظالم  خواهید بود.

12- از تنبیه جسمانی به هشدت بپرهیزید و به گونه ای عمل کنید که حتی نگاه های شما معنی دار باشد و در فرزندتان ایجاد حساسیت کند.

13- چه خوب است والدین با بچه ها آنقدر ارتباط عاطفی داشته باشند که با اندک نگاه و یا جمله ی کوتاه بچه ها متنبه شود.

14- بچه ها برای خودشان حد و جایگاهی قائلند که دوست دارند آن را حفظ کنند همین که والدین بخواهند آن حد را کم کنند خودش تنبیه بزرگی است و دیگر لازم به تنبیه شدید نیست.

15- دارو اگر برای یک قسمت بدن نفع دارد، گاهی برای چند قسمت دیگر ضرر دارد.

16- اگر تنبیه برای بچه های عادی، جواب ندهد برای بچه های مشکل دار کمتر جواب می دهد.

17- اگر یکی از فرزندان از لحاظ استعدادی و هنری ضعیف تر است شما حق  ندارید او را بیشتر تنبیه کنید.

18- باید دقت کنید تنبیه برای چیست و آیا شما با تنبیه کردن به هدفتان می رسید یا از آن دورتر می شوید.

19- مواظب باشید تنبیه کردن فرزندتان برای آرام کردن یا خنک شدن دلتان نباشد.

20- وقتی از کودکتان خیلی عصبانی شدید، قبل از عکس العمل، نفس عمیقی بکشید یا  تغییر حالت داده یا 10 شماره بشمارید.

21- در هنگام عصبانیت از خودتان سوال کنید که چرا اینقدر عصبانی می شوید و آیا  اجازه دارید در مورد کودک عصبانی شوید.

22- امام علی ع فرمودند:  " انسان عاقل با ادب موعظه و حیوانات با کتک خوردن موعظه می شوند."

انواع تنبیه یا اصلاح رفتار ناهنجار عبارنتد از :

1- نگاه معنی دار

2- تذکر و نصیحت( به صورت کوتاه و منطقی و جذاب والا بچه ها حرفهای شما را نمی شنوند.)

3- سرزنش( بصورت کوتاه و جذاب)

4- محروم کردن از پاداش فرضی( قصد داشتم برایت توپی بخرم ولی فعلا منصرف شدم)

5- محروم کردن از پاداشی که قرار بود به او بدهید.

6- محروم کردن از کاری که مورد علاقه فرزندتان است.( تلویزیون نگاه کردن) و در مقابل اگر خطا را جبران کند یا کار مثبتی انجام دهد این محرومیت برداشته شود.

7- حذف تنبیه، در مقابل انجام کار مثبت اجباری مثلا تنبیه نمی کنم به شرط اینکه     نیم ساعت کتاب مطالعه کنی.

8- کمی صدا را بلند کردن

9- هشدار( در هشدار مسخره و تهدید نکنید)

10- بی اعتنایی( بصورت کوتاه مدت)

11- قهر کردن به مدت کوتاه ( تمام راه ها را به روی او نبندید بلکه برای نفوذ به شما پنجره هایی را باز کنید.

12- کتک زدن به انداره خیلی کم و معقول

_ متأسفانه بعضی از والدین آنقدر هنرمندندکه جای تنبیه دوازدهم را با تنبیه اول عوض میکنند.

_ بعضی از والدین از تنبیه ها و الفاظ خطرناکی مثل اینکه ( تو دیگر فرزند من نیستی یا از خانه من برو بیرون) استفاده می کنند.

_ هر یک از انواع تنبیه برای خودش چندین مرحله دارد: مثلا کم توجهی 10درجه  دارد، ولی بعضی از والدین درجه 10 را با درجه اول عوض می کنند.

_ دقت کنید، اگر برای تنبیه بار اول یک ضربه زدید برای بار دوم ناچارید تعداد ضربات را بیشتر کنید ونهایتا کار به جایی میرسد که زدن تاثیر ندارد.

_ کتک زدن بچه ها که باعث سیاه شدن بدن شود دیه اش 6 مثقال طلا و اگر سبز شود3 مثقال طلا و اگر سرخ شود5/1 مثقال شرعی طلاست.

_ در روایات آمده است، قهر کردن دربعضی ازموارد به صورت کوتاه اشکال ندارد.

 

ضررهای تنبیه شدید یا کتک زدن:

1- ریا کاری       2- حیله گری       3- تحقیر       4- ترس     5- افسردگی    6- زودرنجی      7 - خود آزاری     8- دیگر آزاری      9- دشمنی با بزرگترها  10- گوشه گیری     11- کند ذهنی  12- بی ارادگی        13- ناامیدی   14- طغیانگری    15- ایجادعقده  16- کینه ای   17- رفع اثر تنبیه      18- انتقام جویی         19- بد اخلاقی    20- تسلیم و بندگی      21- دروغگویی        22- لجبازی    23- بی هنری          24- قطع ارتباط عاطفی              25- تغییر شکل عمل بد     26- عدم اعتمادبه نفس      27- عدم اعتماد به بزرگتر    28- شکست شخصیت    29- تبهکاری در آینده       30- راحت شدن وجدان بچه

 

بخوانید

1- امام صادق فرمودند: اگر قرار شد فرزند را کتک بزنید از 5 یا 6 ضربه بیشتر نشود و محکم هم زده نشود.

2- گاهی کتک زدن جلوی دیگران است که ضربه های روحی آن مانند خجالت کشیدن و کوچک شدن، بیشتر از صدمات بدنی آن است.

3- این طبیعی است که اگر بچه ای از بزرگترها بدی ببیند، چون قدرت مقالبه با آنها را ندارد سعی در انتقام جویی از کوچکترها را دارد.

4- بعضی از بچه ها برای فرار از تنبیه، آرام و ساکت و در نهایت گوشه گیر می  شوند و در نتیجه پژمرده و دل مرده میشوند.

5- گاهی ما در ظاهر یک تنبیه میکنیم ولی در باطن چندین تنبیه دیگر همراهش انجام شده مثلا اگر فرزندتان را جلوی دیگران دعوا کنید شما شخصیت او را تخریب کرده اید که شاید دیگر غیر قابل جبران باشد.

6- قبل از اینکه به طرز چگونگی برخورد کردن با خشم فکر کنید به تفکر غلط خود نسبت به فرزندتان فکر کنید.

7- والدین اجازه ندارند هر وقت عصبانی میشوند با داد و فریاد خودشان را تخلیه و آرام کنند.

فایده تنبیه سالم و صحیح:

1- حفظ آبروی شخصی   2- اصلاح رفتار    3- بیدار شدن شخص     4- فرصت جبران خطا    5- از دست نرفتن شخصیت    6- فرصت فکر

 

تذکر

1- گاهی ما برای ناهنجاری مثل بی نظمی تنبیه می کنیم، غافل از اینکه این نوع تنبیه خودش بزرگترین بی نظمی را در کودک ایجاد میکند.

2- بی نظمی ظاهری زندگی را خراب می کند، ولی تنبیه روح زندگی را نابود میکند.

3- گاهی نوع تنبیه شما زشت تر از عمل فرزند است.

4- اندازه تنبیه باید متناسب با اندازه خطا باشد والا شاید خداوند این ناعدالتی را نبخشد.

5- خداوند می فرماید: ( جزاء عمل باید به اندازه عمل باشد.)

 

مسائلی که در تنبیه باید رعایت شود:

1- نوع تنبیه     2- سن کودک      3- تناسب جرم و تنبیه       4- مکان و زمان 

   5- حالات روحی کودک    6- رعایت تنوع    7- رعایت حداقل تنبیه   8- منطقی بودن تنبیه    9- برای آرامش خودمان و انتقامجویی نباشد.

 

توجه

1- بعضی از کارها اصلا از لحاظ بچه ها قبحی ندارد وشما بچه را فقط به خاطر خوش آمدن یا خوش نیامدن خودتان تنبیه می کنید.

2- توجه داشته باشید بعضی از کارها حالت و اقتضای بچگی بوده و برای بعضی از سن ها طبیعی است و این ظلم است که کسی را به خاطر اقتضائش جریمه کنید، پس آنها را بشناسید تا بی جهت فرزندتان را تنبیه نکنید.

3- آیا ظلم نیست بچه ای بخاطر پرانرژی بودن و بازی هوشی تنبیه کنید.

4- قبل از تنبیه اصل تغافل و گذشت مهمتر است.

5- بعضی از والدین به غلط فکر میکنند اگر خودشان را به تغافل بزنند بچه پررو شده یا فکر می کند والدینش نفهمیده اند.

6- بچه ها می فهمند والدین، خودشان را به تغافل زده اند، واین را جزء برزگواری والدین حساب می کنند.

7- اگر در تنبیه زیاده روی شود، گاهی بچه ها مجبور میشوند به خاطر تعدیل کردن والدین حالت تهاجمی بگیرند.

8- گاهی والدین وقتی فرزندشان کوچکتر است به خود اجازه می دهند او را شدید تر یا بیشتر تنبیه کرده و یا او را تحقیر کنند غافل از اینکه این بچه کم کم بزرگ میشود و مشکلاتی به بار می آورد.

9- خطاهای فرزندتان را قبلا درجه بندی کنید و درجه عصبانیت هر کدام را قبلا برای خودتان مشخص کنید و در زمان ارتکاب آن عمل به همان مقدار ناراحت شوید اگر بیشتر ناراحت شدید خودتان را تنبیه کنید.

10- بعد از تنبیه صحیح و متناسب با زمان و مکان و روحیه فرزندتان، او را در آغوش گرفته یا به طریق مناسبی به او محبت کنید.

11- در تنبیه طوری برخورد نکنید فرزندتان احساس کند او را دوست ندارید، بلکه به او بفهمانید عمل بدش را دوست ندارید.

موارد استثنائی که عکس العمل سریع با حفظ شرایط لازم است:

1- تعدی به حقوق دیگران     

 2- ارتکاب گناه

 3- ضررهای روحی و جسمی 

4- خطری در کمین باشد.

1961 :تعداد دفعات بازید



 بخشها
 
© 2010 Quran-Times team, All Rights Reserved.